INFORMACJE OGÓLNE
PROCES UKŁADANIA
SPOSÓB ŁĄCZENIA
- Łączenie ekokrat odbywa się poprzez system wpustów i wypustów zlokalizowany w zewnętrznych ścianach modułów.
- Każdą kolejną ekokratę należy wsunąć w element wcześniej ułożony i dokładnie docisnąć.
- Po prawidłowym połączeniu moduły wzajemnie się blokują, tworząc jednolitą powierzchnię.
- Podczas montażu należy dążyć do możliwie maksymalnego dosunięcia elementów, tak aby szczeliny były jak najmniejsze.
- W przypadku zakończenia nawierzchni przy krawędzi dopuszcza się odcięcie zewnętrznych kieszeni łączeniowych.
- Ekokraty powinny zostać wypełnione natychmiast po ułożeniu aby Ograniczyć wystąpienie zjawiska rozszerzalności temperaturowej.
Rysunek 1 Sposób łączenia ekokratSPOSÓB UKŁADANIA
- Układanie ekokrat powinno być prowadzone wyłącznie w warunkach, gdy minimalna temperatura zewnętrzna jest wyższa niż +10°C.
- Kierunek układania ekokrat jest dowolny.
- Ruch kołowy może odbywać się zarówno wzdłuż dłuższych boków ekokrat, jak i poprzecznie do nich.
- Podczas montażu należy uwzględnić naturalne różnice wymiarowe elementów.
- Zaleca się mieszanie ekokrat z różnych warstw palety według zasady większa– mniejsza.
- Dopuszcza się występowanie odchyleń ekokrat od jednolitej płaszczyzny, wynikających z procesu produkcji lub warunków składowania. Nie wpływają one na prawidłowość zabudowy ani na estetykę wykonanej nawierzchni, ponieważ po ułożeniu stają się niewidoczne.
- Ułożona nawierzchnia z ekokrat powinna być wykonana na poziomie równym z nawierzchniami sąsiadującymi. Elementy ograniczające, takie jak krawężniki, obrzeża lub inne przyległe wykończenia nawierzchni, muszą być osadzone na tej samej wysokości co górna powierzchnia ekokrat.
Układanie ekokraty w układzie mijankowymDYLATACJA
Dylatacja przy krawężnikuDylatacja przy krawężniku
- Pomiędzy modułami mogą występować niewielkie szczeliny montażowe
- Szczeliny montażowe pełnią funkcję dylatacyjną,
- Przy krawężnikach, obrzeżach krawędziach należy zachować dylatację minimum 3 cm.
- Dylatacje należy wypełnić piaskiem.
- Ze względu na właściwości tworzywa i jego rozszerzalność cieplną zaleca się zachowanie odstępu nawierzchni od elementów stałych.
- Powierzchnie drogowe i parkingowe zaleca się oddzielać za pomocą krawężników. W przypadku większych powierzchni zastosowanie krawężników jest zalecane również w celu zabezpieczenia nawierzchni przed przemieszczaniem się i zapewnieniu stabilności.
Sugerowany sposób zabudowy studzienki kanalizacyjnejPODBUDOWA
Rysunek 5 Sugerowane warstwy podbudowy- Podbudowę należy dobrać indywidualnie do rodzaju nawierzchni, przewidywanego obciążenia, natężenia ruchu oraz warunków gruntowo-wodnych podłoża.
- Grunt rodzimy powinien zostać odpowiednio przygotowany, wyprofilowany oraz zagęszczony przed wykonaniem kolejnych warstw konstrukcyjnych.
- Podłoże pod nawierzchnię nie powinno zawierać stojącej wody, a w przypadku gruntów słabo przepuszczalnych należy zastosować odpowiednie rozwiązania drenażowe.
- Konstrukcja podbudowy powinna zapewniać równomierne i stabilne podparcie nawierzchni na całej jej powierzchni.
- Warstwy podbudowy należy wykonywać z materiałów odpowiednich do przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego oraz układać i zagęszczać warstwami.
- Podbudowa powinna ograniczać ryzyko powstawania kolein, osiadania, deformacji oraz przemieszczeń nawierzchni w czasie eksploatacji.
- W przypadku gruntów słabonośnych, pylastych, ilastych, podmokłych lub narażonych na wypłukiwanie drobnych cząstek należy przewidzieć zastosowanie warstwy separacyjnej, np. z geowłókniny.
- Podbudowa powinna zapewniać prawidłowe warunki wodne w konstrukcji nawierzchni, w szczególności poprzez umożliwienie odpływu lub infiltracji wody oraz ograniczenie jej zalegania w warstwach podbudowy.
- Grubość poszczególnych warstw podbudowy należy przyjmować zgodnie z projektem, z uwzględnieniem funkcji nawierzchni oraz przewidywanych obciążeń eksploatacyjnych
WYPEŁNIENIE NAWIERZCHNI
- Ekokraty należy wypełnić kruszywem budowlanym lub dekoracyjnym. Kruszywo powinno być łamane, co zapewni lepsze klinowanie i stabilizację wypełnienia.
- Wypełnienie ekokrat nie powinno kończyć się równo z górną krawędzią ścianek. Po zagęszczeniu poziom kruszywa powinien znajdować się nieco powyżej wysokości ścianek ekokrat, nigdy poniżej ich górnej krawędzi.
- Kruszywo stosowane do wypełnienia klastrów ekokrat powinno mieć frakcję umożliwiającą dokładne wypełnienie przestrzeni oraz możliwie maksymalne zagęszczenie. Materiał nie może pozostawać luźny w komorach — po wypełnieniu należy go dokładnie zagęścić.
- Miejsca występowania dylatacji należy wypełnić piaskiem. Piasek powinien szczelnie uzupełnić przestrzeń dylatacyjną, tak aby zapewnić prawidłową pracę nawierzchni i ograniczyć przemieszczanie się kruszywa.
- Wypełnienie ekokrat oraz warstwa wyrównująca pod kratami muszą być dobrane pod względem odpowiedniej frakcji w taki sposób, aby uniemożliwić przemieszczanie się kruszywa pod pionowe ścianki ekokrat. Podsypywanie się materiału, powstające podczas pracy nawierzchni wywołanej rozszerzalnością cieplną tworzywa, może prowadzić do unoszenia i deformacji całej nawierzchni.
WARUNKI I BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA NAWIERZCHNI
W trakcie eksploatacji nawierzchni należy przestrzegać następujących zasad:
- nie dopuszczać do pozostawiania komórek ekokrat niewypełnionych lub niedostatecznie wypełnionych;
- ścianki ekokrat muszą pozostawać stale zabezpieczone przez odpowiednie wypełnienie, gdyż ich odsłonięcie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych;
- brak wypełnienia, częściowe wypełnienie lub zastosowanie materiału nieodpowiedniego pod względem rodzaju albo frakcji może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych elementów nawierzchni oraz pogorszenia warunków użytkowania;
- wszelkie ubytki materiału wypełniającego, lokalne zapadnięcia oraz uszkodzenia mechaniczne nawierzchni należy usuwać i uzupełniać na bieżąco;
- nie należy eksploatować nawierzchni w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem ani dopuszczać do obciążeń przekraczających wartości przyjęte w dokumentacji projektowej;
- dobór konstrukcji nawierzchni, w tym wysokości i parametrów podbudowy, powinien każdorazowo wynikać z projektu budowlanego lub wykonawczego, uwzględniającego warunki geotechniczne podłoża oraz sposób eksploatacji nawierzchni.
INFORMACJE OGÓLNE
PROCES UKŁADANIA
SPOSÓB ŁĄCZENIA
- Łączenie ekokrat odbywa się poprzez system wpustów i wypustów zlokalizowany w zewnętrznych ścianach modułów.
- Każdą kolejną ekokratę należy wsunąć w element wcześniej ułożony i dokładnie docisnąć.
- Po prawidłowym połączeniu moduły wzajemnie się blokują, tworząc jednolitą powierzchnię.
- Podczas montażu należy dążyć do możliwie maksymalnego dosunięcia elementów, tak aby szczeliny były jak najmniejsze.
- W przypadku zakończenia nawierzchni przy krawędzi dopuszcza się odcięcie zewnętrznych kieszeni łączeniowych.
- Ekokraty powinny zostać wypełnione natychmiast po ułożeniu aby Ograniczyć wystąpienie zjawiska rozszerzalności temperaturowej.
Rysunek 1 Sposób łączenia ekokratSPOSÓB UKŁADANIA
- Układanie ekokrat powinno być prowadzone wyłącznie w warunkach, gdy minimalna temperatura zewnętrzna jest wyższa niż +10°C.
- Kierunek układania ekokrat jest dowolny.
- Ruch kołowy może odbywać się zarówno wzdłuż dłuższych boków ekokrat, jak i poprzecznie do nich.
- Podczas montażu należy uwzględnić naturalne różnice wymiarowe elementów.
- Zaleca się mieszanie ekokrat z różnych warstw palety według zasady większa– mniejsza.
- Dopuszcza się występowanie odchyleń ekokrat od jednolitej płaszczyzny, wynikających z procesu produkcji lub warunków składowania. Nie wpływają one na prawidłowość zabudowy ani na estetykę wykonanej nawierzchni, ponieważ po ułożeniu stają się niewidoczne.
- Ułożona nawierzchnia z ekokrat powinna być wykonana na poziomie równym z nawierzchniami sąsiadującymi. Elementy ograniczające, takie jak krawężniki, obrzeża lub inne przyległe wykończenia nawierzchni, muszą być osadzone na tej samej wysokości co górna powierzchnia ekokrat.
Rysunek 2 Układanie ekokraty w układzie mijankowymDYLATACJA
Rysunek 3 Dylatacja przy krawężnikuSposób zabudowy studzienki kanalizacyjnej
- Pomiędzy modułami mogą występować niewielkie szczeliny montażowe.
- Szczeliny montażowe pełnią funkcję dylatacyjną,
- Przy krawężnikach, obrzeżach krawędziach należy zachować dylatację minimum 3 cm.
- Dylatacje należy wypełnić piaskiem.
- Ze względu na właściwości tworzywa i jego rozszerzalność cieplną zaleca się zachowanie odstępu nawierzchni od elementów stałych.
- Powierzchnie drogowe i parkingowe zaleca się oddzielać za pomocą krawężników. W przypadku większych powierzchni zastosowanie krawężników jest zalecane również w celu zabezpieczenia nawierzchni przed przemieszczaniem się i zapewnieniu stabilności.
Rysunek 4 Sugerowany sposób zabudowy studzienki kanalizacyjnejPODBUDOWA
Rysunek 5 Sugerowane warstwy podbudowy- Podbudowę należy dobrać indywidualnie do rodzaju nawierzchni, przewidywanego obciążenia, natężenia ruchu oraz warunków gruntowo-wodnych podłoża.
- Grunt rodzimy powinien zostać odpowiednio przygotowany, wyprofilowany oraz zagęszczony przed wykonaniem kolejnych warstw konstrukcyjnych.
- Podłoże pod nawierzchnię nie powinno zawierać stojącej wody, a w przypadku gruntów słabo przepuszczalnych należy zastosować odpowiednie rozwiązania drenażowe.
- Konstrukcja podbudowy powinna zapewniać równomierne i stabilne podparcie nawierzchni na całej jej powierzchni.
- Warstwy podbudowy należy wykonywać z materiałów odpowiednich do przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego oraz układać i zagęszczać warstwami.
- Podbudowa powinna ograniczać ryzyko powstawania kolein, osiadania, deformacji oraz przemieszczeń nawierzchni w czasie eksploatacji.
- W przypadku gruntów słabonośnych, pylastych, ilastych, podmokłych lub narażonych na wypłukiwanie drobnych cząstek należy przewidzieć zastosowanie warstwy separacyjnej, np. z geowłókniny.
- Podbudowa powinna zapewniać prawidłowe warunki wodne w konstrukcji nawierzchni, w szczególności poprzez umożliwienie odpływu lub infiltracji wody oraz ograniczenie jej zalegania w warstwach podbudowy.
- Grubość poszczególnych warstw podbudowy należy przyjmować zgodnie z projektem, z uwzględnieniem funkcji nawierzchni oraz przewidywanych obciążeń eksploatacyjnych.
WYPEŁNIENIE NAWIERZCHNI
- Po ułożeniu ekokraty należy niezwłocznie wypełnić jej klastry ziemią urodzajną lub humusem przeznaczonym pod trawniki.
- Materiał wypełniający powinien zostać rozprowadzony równomiernie na całej powierzchni, tak aby wszystkie komórki zostały dokładnie wypełnione,
- Należy stosować podłoże o dobrej przepuszczalności i właściwościach odpowiednich do zakładania trawnika.
- Poziom wypełnienia powinien uwzględniać naturalne osiadanie ziemi po podlaniu i w trakcie eksploatacji.
- Po wypełnieniu krat należy wykonać równomierny obsiew mieszanką traw odpowiednią do przeznaczenia nawierzchni.
- Po wykonaniu obsiewu nawierzchnię należy podlać i utrzymywać podłoże w stanie wilgotnym do czasu uzyskania prawidłowych wschodów.
- Do czasu pełnego ukorzenienia trawy nawierzchnia nie powinna być użytkowana.
- W okresie eksploatacji należy na bieżąco uzupełniać ewentualne ubytki ziemi oraz wykonywać dosiew trawy w miejscach przerzedzeń.
WARUNKI I BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA NAWIERZCHNI
W trakcie eksploatacji nawierzchni należy przestrzegać następujących zasad:
- nie dopuszczać do pozostawiania komórek ekokrat niewypełnionych lub niedostatecznie wypełnionych;
- ścianki ekokrat muszą pozostawać stale zabezpieczone przez odpowiednie wypełnienie, gdyż ich odsłonięcie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych;
- brak wypełnienia, częściowe wypełnienie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych elementów nawierzchni oraz pogorszenia warunków użytkowania
- wszelkie ubytki materiału wypełniającego, lokalne zapadnięcia oraz uszkodzenia mechaniczne nawierzchni należy usuwać i uzupełniać na bieżąco;
- nie należy eksploatować nawierzchni w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem ani dopuszczać do obciążeń przekraczających wartości przyjęte w dokumentacji projektowej;
- nie dopuszczać do przesuszenia nawierzchni trawiastej, w szczególności w okresie wstępnego ukorzeniania się trawy oraz podczas użytkowania w warunkach wysokich temperatur;
- podlewanie nawierzchni trawiastej należy prowadzić w sposób dostosowany do warunków atmosferycznych, unikając podlewania w pełnym nasłonecznieniu;
- dla terenów zielonych, w których wypełnienie stanowi trawa, nie należy dopuszczać do nadmiernie intensywnej eksploatacji nawierzchni;
- przed rozpoczęciem użytkowania nawierzchni trawiastej należy upewnić się, że gleba została właściwie ustabilizowana, a system korzeniowy trawy osiągnął odpowiedni stopień rozwoju;
- stosowana mieszanka traw powinna być dostosowana do przewidywanych warunków użytkowania i charakteryzować się wolnym wzrostem, odpornością na temperatury, niskimi wymaganiami glebowymi oraz mocnym i głębokim systemem korzeniowym, zapewniającym wysoką odporność na niekorzystne warunki glebowe i okresowe niedobory wody.
INFORMACJE OGÓLNE
PROCES UKŁADANIA
SPOSÓB ŁĄCZENIA
- Łączenie ekokrat odbywa się poprzez system zaczepów w postaci oczek, znajdujących się na krawędziach modułów.
- Każdą kolejną ekokratę należy nałożyć na oczka elementu sąsiedniego i docisnąć w dół do momentu prawidłowego osadzenia.
- Po prawidłowym połączeniu moduły tworzą jednolitą i stabilną powierzchnię.
- Podczas łączenia elementów należy dążyć do ich dokładnego spasowania.
- W przypadku docinek przy krawędziach należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- Po połączeniu ekokrat zaleca się ich niezwłoczne wypełnienie, tak aby wszystkie klastry zostały całkowicie wypełnione i ustabilizowane.
Rysunek 1 Sposób łączenia ekokratSPOSÓB UKŁADANIA
- Układanie ekokrat należy rozpoczynać od narożnika wykonywanej nawierzchni.
- Ekokraty należy układać rzędami, zachowując jedolity kierunek montażu na całej powierzchni,
- Podczas układania należy kontrolować ustawienie elementów tak, aby zaczepy w postaci oczek były skierowane w kierunku układania kolejnych krat.
- Poszczególne rzędy należy prowadzić równo, z zachowaniem właściwego wzajemnego spasowania modułów.
- Przy dopasowaniu nawierzchni do krawędzi dopuszcza się wykonywanie docinek.
- Przy krawędziach należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- W trakcie montażu zaleca się mieszanie elementów z różnych palet, co pozwala ograniczyć widoczność ewentualnych różnic wymiarowych i kolorystycznych, , które mogą być spowodowane niewielkimi różnicami między poszczególnymi partiami produkcyjnymi
- Układanie należy prowadzić przy temperaturze zewnętrznej wyższej niż +10°C.
- Po ułożeniu nawierzchnia z ekokrat powinna znajdować się na tej samej wysokości co nawierzchnie sąsiednie.
- Po ułożeniu ekokraty należy natychmiast wypełnić kruszywem, a wszystkie klastry powinny zostać całkowicie wypełnione.
- Podczas montażu należy delikatnie zagęścić wypełnienie, a wszystkie luźne przestrzenie pomiędzy ściankami powinny zostać uzupełnione
Rysunek 2 Kierunek układania ekokratDYLATACJA
Rysunek 3 Dylatacja przy krawężniku- Pomiędzy modułami mogą występować niewielkie szczeliny montażowe
- Przy krawędziach nawierzchni oraz przy elementach stałych należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- Przy wykonywaniu docinek przy obrzeżach i zakończeniach należy zachować wymaganą szczelinę dylatacyjną.
- Ze względu na właściwości tworzywa i jego rozszerzalność cieplną zaleca się zachowanie odstępu nawierzchni od elementów stałych.
- W przypadku dużych powierzchni zaleca się wykonywanie dylatacji pośrednich co około 15 m, w celu ograniczenia ryzyka wybrzuszeń nawierzchni podczas zmian temperatury.
- Nawierzchnia z ekokrat powinna być wykonana na tej samej wysokości co nawierzchnie sąsiednie, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganych odstępów od elementów ograniczających.
- W celu zapewnienia stabilności większych powierzchni zaleca się stosowanie odpowiednich ograniczeń nawierzchni za pomocą elementów brzegowych.
PODBUDOWA
Rysunek 4 Sugerowane warstwy podbudowy- Podbudowę należy dobrać indywidualnie do rodzaju nawierzchni, przewidywanego obciążenia, natężenia ruchu oraz warunków gruntowo-wodnych podłoża.
- Grunt rodzimy powinien zostać odpowiednio przygotowany, wyprofilowany oraz zagęszczony przed wykonaniem kolejnych warstw konstrukcyjnych.
- Podłoże pod nawierzchnię nie powinno zawierać stojącej wody, a w przypadku gruntów słabo przepuszczalnych należy zastosować odpowiednie rozwiązania drenażowe.
- Konstrukcja podbudowy powinna zapewniać równomierne i stabilne podparcie nawierzchni na całej jej powierzchni.
- Warstwy podbudowy należy wykonywać z materiałów odpowiednich do przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego oraz układać i zagęszczać warstwami.
- Podbudowa powinna ograniczać ryzyko powstawania kolein, osiadania, deformacji oraz przemieszczeń nawierzchni w czasie eksploatacji.
- W przypadku gruntów słabonośnych, pylastych, ilastych, podmokłych lub narażonych na wypłukiwanie drobnych cząstek należy przewidzieć zastosowanie warstwy separacyjnej, np. z geowłókniny.
- Podbudowa powinna zapewniać prawidłowe warunki wodne w konstrukcji nawierzchni, w szczególności poprzez umożliwienie odpływu lub infiltracji wody oraz ograniczenie jej zalegania w warstwach podbudowy.
- Grubość poszczególnych warstw podbudowy należy przyjmować zgodnie z projektem, z uwzględnieniem funkcji nawierzchni oraz przewidywanych obciążeń eksploatacyjnych
WYPEŁNIENIE NAWIERZCHNI
- Ekokraty należy wypełnić kruszywem budowlanym lub dekoracyjnym. Kruszywo powinno być łamane, co zapewni lepsze klinowanie i stabilizację wypełnienia.
- Wypełnienie ekokrat nie powinno kończyć się równo z górną krawędzią ścianek. Po zagęszczeniu poziom kruszywa powinien znajdować się nieco powyżej wysokości ścianek ekokrat, nigdy poniżej ich górnej krawędzi.
- Kruszywo stosowane do wypełnienia klastrów ekokrat powinno mieć frakcję umożliwiającą dokładne wypełnienie przestrzeni oraz możliwie maksymalne zagęszczenie. Materiał nie może pozostawać luźny w komorach — po wypełnieniu należy go dokładnie zagęścić.
- Miejsca występowania dylatacji należy wypełnić piaskiem. Piasek powinien szczelnie uzupełnić przestrzeń dylatacyjną, tak aby zapewnić prawidłową pracę nawierzchni i ograniczyć przemieszczanie się kruszywa.
- Wypełnienie ekokrat oraz warstwa wyrównująca pod kratami muszą być dobrane pod względem odpowiedniej frakcji w taki sposób, aby uniemożliwić przemieszczanie się kruszywa pod pionowe ścianki ekokrat. Podsypywanie się materiału, powstające podczas pracy nawierzchni wywołanej rozszerzalnością cieplną tworzywa, może prowadzić do unoszenia i deformacji całej nawierzchni.
WARUNKI I BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA NAWIERZCHNI
W trakcie eksploatacji nawierzchni należy przestrzegać następujących zasad:
- nie dopuszczać do pozostawiania komórek ekokrat niewypełnionych lub niedostatecznie wypełnionych;
- ścianki ekokrat muszą pozostawać stale zabezpieczone przez odpowiednie wypełnienie, gdyż ich odsłonięcie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych;
- brak wypełnienia, częściowe wypełnienie lub zastosowanie materiału nieodpowiedniego pod względem rodzaju albo frakcji może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych elementów nawierzchni oraz pogorszenia warunków użytkowania;
- wszelkie ubytki materiału wypełniającego, lokalne zapadnięcia oraz uszkodzenia mechaniczne nawierzchni należy usuwać i uzupełniać na bieżąco;
- nie należy eksploatować nawierzchni w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem ani dopuszczać do obciążeń przekraczających wartości przyjęte w dokumentacji projektowej;
- dobór konstrukcji nawierzchni, w tym wysokości i parametrów podbudowy, powinien każdorazowo wynikać z projektu budowlanego lub wykonawczego, uwzględniającego warunki geotechniczne podłoża oraz sposób eksploatacji nawierzchni.
INFORMACJE OGÓLNE
PROCES UKŁADANIA
SPOSÓB ŁĄCZENIA
- Łączenie ekokrat odbywa się poprzez system zaczepów w postaci oczek, znajdujących się na krawędziach modułów.
- Każdą kolejną ekokratę należy nałożyć na oczka elementu sąsiedniego i docisnąć w dół do momentu prawidłowego osadzenia.
- Po prawidłowym połączeniu moduły tworzą jednolitą i stabilną powierzchnię.
- Podczas łączenia elementów należy dążyć do ich dokładnego spasowania.
- W przypadku docinek przy krawędziach należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- Po połączeniu ekokrat zaleca się ich niezwłoczne wypełnienie, tak aby wszystkie klastry zostały całkowicie wypełnione i ustabilizowane.
Rysunek 1 Sposób łączenia ekokratSPOSÓB UKŁADANIA
- Układanie ekokrat należy rozpoczynać od narożnika wykonywanej nawierzchni.
- Ekokraty należy układać rzędami, zachowując jedolity kierunek montażu na całej powierzchni,
- Podczas układania należy kontrolować ustawienie elementów tak, aby zaczepy w postaci oczek były skierowane w kierunku układania kolejnych krat.
- Poszczególne rzędy należy prowadzić równo, z zachowaniem właściwego wzajemnego spasowania modułów.
- Przy dopasowaniu nawierzchni do krawędzi dopuszcza się wykonywanie docinek.
- Przy krawędziach należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- W trakcie montażu zaleca się mieszanie elementów z różnych palet, co pozwala ograniczyć widoczność ewentualnych różnic wymiarowych i kolorystycznych, , które mogą być spowodowane niewielkimi różnicami między poszczególnymi partiami produkcyjnymi
- Układanie należy prowadzić przy temperaturze zewnętrznej wyższej niż +10°C.
- Po ułożeniu nawierzchnia z ekokrat powinna znajdować się na tej samej wysokości co nawierzchnie sąsiednie.
- Po ułożeniu ekokraty należy natychmiast wypełnić kruszywem, a wszystkie klastry powinny zostać całkowicie wypełnione.
- Podczas montażu należy delikatnie zagęścić wypełnienie, a wszystkie luźne przestrzenie pomiędzy ściankami powinny zostać uzupełnione.
Rysunek 2 Kierunek układania ekokratDYLATACJA
Rysunek 3 Dylatacja przy krawężniku- Pomiędzy modułami mogą występować niewielkie szczeliny montażowe.
- Przy krawędziach nawierzchni oraz przy elementach stałych należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- Przy wykonywaniu docinek przy obrzeżach i zakończeniach należy zachować wymaganą szczelinę dylatacyjną.
- Ze względu na właściwości tworzywa i jego rozszerzalność cieplną zaleca się zachowanie odstępu nawierzchni od elementów stałych.
- W przypadku dużych powierzchni zaleca się wykonywanie dylatacji pośrednich co około 15 m, w celu ograniczenia ryzyka wybrzuszeń nawierzchni podczas zmian temperatury.
- Nawierzchnia z ekokrat powinna być wykonana na tej samej wysokości co nawierzchnie sąsiednie, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganych odstępów od elementów ograniczających.
- W celu zapewnienia stabilności większych powierzchni zaleca się stosowanie odpowiednich ograniczeń nawierzchni za pomocą elementów brzegowych.
PODBUDOWA
Rysunek 4 Sugerowane warstwy podbudowy- Podbudowę należy dobrać indywidualnie do rodzaju nawierzchni, przewidywanego obciążenia, natężenia ruchu oraz warunków gruntowo-wodnych podłoża.
- Grunt rodzimy powinien zostać odpowiednio przygotowany, wyprofilowany oraz zagęszczony przed wykonaniem kolejnych warstw konstrukcyjnych.
- Podłoże pod nawierzchnię nie powinno zawierać stojącej wody, a w przypadku gruntów słabo przepuszczalnych należy zastosować odpowiednie rozwiązania drenażowe.
- Konstrukcja podbudowy powinna zapewniać równomierne i stabilne podparcie nawierzchni na całej jej powierzchni.
- Warstwy podbudowy należy wykonywać z materiałów odpowiednich do przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego oraz układać i zagęszczać warstwami.
- Podbudowa powinna ograniczać ryzyko powstawania kolein, osiadania, deformacji oraz przemieszczeń nawierzchni w czasie eksploatacji.
- W przypadku gruntów słabonośnych, pylastych, ilastych, podmokłych lub narażonych na wypłukiwanie drobnych cząstek należy przewidzieć zastosowanie warstwy separacyjnej, np. z geowłókniny.
- Podbudowa powinna zapewniać prawidłowe warunki wodne w konstrukcji nawierzchni, w szczególności poprzez umożliwienie odpływu lub infiltracji wody oraz ograniczenie jej zalegania w warstwach podbudowy.
- Grubość poszczególnych warstw podbudowy należy przyjmować zgodnie z projektem, z uwzględnieniem funkcji nawierzchni oraz przewidywanych obciążeń eksploatacyjnych
WYPEŁNIENIE NAWIERZCHNI
- Po ułożeniu ekokraty należy niezwłocznie wypełnić jej klastry ziemią urodzajną lub humusem przeznaczonym pod trawniki.
- materiał wypełniający powinien zostać rozprowadzony równomiernie na całej powierzchni, tak aby wszystkie komórki zostały dokładnie wypełnione,
- Należy stosować podłoże o dobrej przepuszczalności i właściwościach odpowiednich do zakładania trawnika.
- Poziom wypełnienia powinien uwzględniać naturalne osiadanie ziemi po podlaniu i w trakcie eksploatacji.
- Po wypełnieniu krat należy wykonać równomierny obsiew mieszanką traw odpowiednią do przeznaczenia nawierzchni.
- Po wykonaniu obsiewu nawierzchnię należy podlać i utrzymywać podłoże w stanie wilgotnym do czasu uzyskania prawidłowych wschodów.
- Do czasu pełnego ukorzenienia trawy nawierzchnia nie powinna być użytkowana.
- W okresie eksploatacji należy na bieżąco uzupełniać ewentualne ubytki ziemi oraz wykonywać dosiew trawy w miejscach przerzedzeń.
WARUNKI I BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA NAWIERZCHNI
W trakcie eksploatacji nawierzchni należy przestrzegać następujących zasad:
- nie dopuszczać do pozostawiania komórek ekokrat niewypełnionych lub niedostatecznie wypełnionych;
- ścianki ekokrat muszą pozostawać stale zabezpieczone przez odpowiednie wypełnienie, gdyż ich odsłonięcie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych;
- brak wypełnienia, częściowe wypełnienie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych elementów nawierzchni oraz pogorszenia warunków użytkowania
- wszelkie ubytki materiału wypełniającego, lokalne zapadnięcia oraz uszkodzenia mechaniczne nawierzchni należy usuwać i uzupełniać na bieżąco;
- nie należy eksploatować nawierzchni w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem ani dopuszczać do obciążeń przekraczających wartości przyjęte w dokumentacji projektowej;
- nie dopuszczać do przesuszenia nawierzchni trawiastej, w szczególności w okresie wstępnego ukorzeniania się trawy oraz podczas użytkowania w warunkach wysokich temperatur;
- podlewanie nawierzchni trawiastej należy prowadzić w sposób dostosowany do warunków atmosferycznych, unikając podlewania w pełnym nasłonecznieniu;
- dla terenów zielonych, w których wypełnienie stanowi trawa, nie należy dopuszczać do nadmiernie intensywnej eksploatacji nawierzchni;
- przed rozpoczęciem użytkowania nawierzchni trawiastej należy upewnić się, że gleba została właściwie ustabilizowana, a system korzeniowy trawy osiągnął odpowiedni stopień rozwoju;
- stosowana mieszanka traw powinna być dostosowana do przewidywanych warunków użytkowania i charakteryzować się wolnym wzrostem, odpornością na temperatury, niskimi wymaganiami glebowymi oraz mocnym i głębokim systemem korzeniowym, zapewniającym wysoką odporność na niekorzystne warunki glebowe i okresowe niedobory wody.
INFORMACJE OGÓLNE
Ekokraty wykonywane są z odpowiednio dobranej mieszanki PP/PE, pochodzącej w całości z recyklingu. Zastosowany materiał zapewnia wysoką nośność oraz elastyczność, co przekłada się na trwałość użytkową i odporność na uszkodzenia podczas eksploatacji. Odpowiedni dobór surowca zapobiega również pęknięciom i wpływa na niezawodność produktu w codziennym użytkowaniu. Budowa ekokrat opiera się na systemie modułowych elementów tworzących stabilną nawierzchnię o szerokim zakresie zastosowań. W zależności od rodzaju wybranego modelu oraz przewidywanego sposobu użytkowania, system może być dostosowany do różnych obciążeń i warunków eksploatacyjnych. Pozwala to na dobór rozwiązania odpowiadającego indywidualnym potrzebom inwestycji oraz wykonanie efektywnej, trwałej i ekologicznej nawierzchni
SPOSÓB UKŁADANIA
- Układanie ekokrat należy rozpoczynać od narożnika wykonywanej nawierzchni.
- Ekokraty należy układać rzędami, zachowując jednolity kierunek montażu na całej powierzchni,
- Podczas układania należy kontrolować ustawienie elementów tak, aby zaczepy były skierowane w kierunku układania kolejnych krat.
- Poszczególne rzędy należy prowadzić równo, z zachowaniem właściwego wzajemnego spasowania modułów.
- Przy dopasowaniu nawierzchni do krawędzi wykonaj docinki.
- Przy krawędziach należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- W trakcie montażu zaleca się mieszanie elementów z różnych palet, co pozwala ograniczyć widoczność ewentualnych różnic wymiarowych i kolorystycznych.
- Układanie należy prowadzić przy temperaturze zewnętrznej wyższej niż +10°C.
- Po ułożeniu nawierzchnia z ekokrat powinna znajdować się na tej samej wysokości co nawierzchnie sąsiednie.
- Po rozłożeniu ekokrat dopuszcza się ich delikatne dogęszczenie zagęszczarką mechaniczną z płytą gumową
Rysunek 2 Kierunek układania ekokratPROCES UKŁADANIA
SPOSÓB ŁĄCZENIA
Łączenie ekokrat z serii N odbywa się za pomocą systemowych zaczepów znajdujących się na krawędziach modułów. Poszczególne elementy zostały zaprojektowane w sposób umożliwiający ich trwałe i stabilne łączenie poprzez wzajemne zatrzaskiwanie. W celu prawidłowego połączenia kolejną ekokratę należy nałożyć na zaczepy elementu sąsiedniego, a następnie docisnąć ją w dół aż do momentu pełnego zapięcia połączenia. Po poprawnym połączeniu moduły tworzą spójny układ nawierzchniowy, zapewniający stabilność całej powierzchni. W razie potrzeby dopuszcza się użycie młotka gumowego, który ułatwia dokładne osadzenie elementów i poprawne zamknięcie zaczepów.
- Łączenie ekokrat odbywa się poprzez system zaczepów znajdujących się na krawędziach modułów,
- Każdą kolejną ekokratę należy nałożyć na zaczepy elementu sąsiedniego i docisnąć w dół do momentu pełnego zatrzaśnięcia.
- Po prawidłowym połączeniu moduły wzajemnie się blokują, tworząc jednolitą i stabilną powierzchnię.
- Podczas łączenia elementów należy dążyć do ich dokładnego spasowania.
- W razie potrzeby do osadzenia elementów można zastosować młotek gumowy.
- Po połączeniu ekokrat zaleca się ich niezwłoczne wypełnienie, co ogranicza wpływ rozszerzalności temperaturowej i stabilizuje ułożony układ ekokrat.
Rysunek 1 Sposób łączenia ekokratDYLATACJA
Dylatacja przy krawężniku- Przy krawężnikach, obrzeżach i innych krawędziach należy zachować dylatację minimum 3 cm.
- Dylatacje należy wypełnić piaskiem.
- Ze względu na właściwości tworzywa i jego rozszerzalność cieplną zaleca się zachowanie odstępu nawierzchni od elementów stałych.
- W przypadku dużych powierzchni zaleca się wykonywanie dylatacji pośrednich co około 15 m.
- Przy wykonywaniu docinek przy krawędziach należy uwzględnić pozostawienie wymaganej szczeliny dylatacyjnej.
- Powierzchnie drogowe i parkingowe zaleca się oddzielać za pomocą krawężników.
- W przypadku większych powierzchni zastosowanie krawężników jest zalecane również w celu zabezpieczenia nawierzchni przed przemieszczaniem się i zapewnienia jej stabilności.
- Nawierzchnia z ekokrat powinna być wykonana na tej samej wysokości co sąsiadujące nawierzchnie, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganych odstępów od elementów stałych.
PODBUDOWA
Sugerowane warstwy podbudowy- Podbudowę należy dobrać indywidualnie do rodzaju nawierzchni, przewidywanego obciążenia, natężenia ruchu oraz warunków gruntowo-wodnych podłoża.
- Grunt rodzimy powinien zostać odpowiednio przygotowany, wyprofilowany oraz zagęszczony przed wykonaniem kolejnych warstw konstrukcyjnych.
- Podłoże pod nawierzchnię nie powinno zawierać stojącej wody, a w przypadku gruntów słabo przepuszczalnych należy zastosować odpowiednie rozwiązania drenażowe.
- Konstrukcja podbudowy powinna zapewniać równomierne i stabilne podparcie nawierzchni na całej jej powierzchni.
- Warstwy podbudowy należy wykonywać z materiałów odpowiednich do przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego oraz układać i zagęszczać warstwami.
- Podbudowa powinna ograniczać ryzyko powstawania kolein, osiadania, deformacji oraz przemieszczeń nawierzchni w czasie eksploatacji.
- W przypadku gruntów słabonośnych, pylastych, ilastych, podmokłych lub narażonych na wypłukiwanie drobnych cząstek należy przewidzieć zastosowanie warstwy separacyjnej, np. z geowłókniny.
- Podbudowa powinna zapewniać prawidłowe warunki wodne w konstrukcji nawierzchni, w szczególności poprzez umożliwienie odpływu lub infiltracji wody oraz ograniczenie jej zalegania w warstwach podbudowy.
- Grubość poszczególnych warstw podbudowy należy przyjmować zgodnie z projektem, z uwzględnieniem funkcji nawierzchni oraz przewidywanych obciążeń eksploatacyjnych.
WYPEŁNIENIE NAWIERZCHNI
- Ekokraty należy wypełnić kruszywem budowlanym lub dekoracyjnym. Kruszywo powinno być łamane, co zapewni lepsze klinowanie i stabilizację wypełnienia.
- Wypełnienie ekokrat nie powinno kończyć się równo z górną krawędzią ścianek. Po zagęszczeniu poziom kruszywa powinien znajdować się nieco powyżej wysokości ścianek ekokrat, nigdy poniżej ich górnej krawędzi.
- Kruszywo stosowane do wypełnienia klastrów ekokrat powinno mieć frakcję umożliwiającą dokładne wypełnienie przestrzeni oraz możliwie maksymalne zagęszczenie. Materiał nie może pozostawać luźny w komorach — po wypełnieniu należy go dokładnie zagęścić.
- Miejsca występowania dylatacji należy wypełnić piaskiem. Piasek powinien szczelnie uzupełnić przestrzeń dylatacyjną, tak aby zapewnić prawidłową pracę nawierzchni i ograniczyć przemieszczanie się kruszywa.
- Wypełnienie ekokrat oraz warstwa wyrównująca pod kratami muszą być dobrane pod względem odpowiedniej frakcji w taki sposób, aby uniemożliwić przemieszczanie się kruszywa pod pionowe ścianki ekokrat. Podsypywanie się materiału, powstające podczas pracy nawierzchni wywołanej rozszerzalnością cieplną tworzywa, może prowadzić do unoszenia i deformacji całej nawierzchni.
WARUNKI I BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA NAWIERZCHNI
W trakcie eksploatacji nawierzchni należy przestrzegać następujących zasad:
- nie dopuszczać do pozostawiania komórek ekokrat niewypełnionych lub niedostatecznie wypełnionych;
- ścianki ekokrat muszą pozostawać stale zabezpieczone przez odpowiednie wypełnienie, gdyż ich odsłonięcie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych;
- brak wypełnienia, częściowe wypełnienie lub zastosowanie materiału nieodpowiedniego pod względem rodzaju albo frakcji może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych elementów nawierzchni oraz pogorszenia warunków użytkowania;
- wszelkie ubytki materiału wypełniającego, lokalne zapadnięcia oraz uszkodzenia mechaniczne nawierzchni należy usuwać i uzupełniać na bieżąco;
- nie należy eksploatować nawierzchni w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem ani dopuszczać do obciążeń przekraczających wartości przyjęte w dokumentacji projektowej;
- dobór konstrukcji nawierzchni, w tym wysokości i parametrów podbudowy, powinien każdorazowo wynikać z projektu budowlanego lub wykonawczego, uwzględniającego warunki geotechniczne podłoża oraz sposób eksploatacji nawierzchni.
INFORMACJE OGÓLNE
PROCES UKŁADANIA
SPOSÓB ŁĄCZENIA
- Łączenie ekokrat odbywa się poprzez system zaczepów znajdujących się na krawędziach modułów,
- Każdą kolejną ekokratę należy nałożyć na zaczepy elementu sąsiedniego i docisnąć w dół do momentu pełnego zatrzaśnięcia.
- Po prawidłowym połączeniu moduły wzajemnie się blokują, tworząc jednolitą i stabilną powierzchnię.
- Podczas łączenia elementów należy dążyć do ich dokładnego spasowania.
- W razie potrzeby do osadzenia elementów można zastosować młotek gumowy.
- Po połączeniu ekokrat zaleca się ich niezwłoczne wypełnienie, co ogranicza wpływ rozszerzalności temperaturowej i stabilizuje ułożony układ ekokrat.
Rysunek 1 Sposób łączenia ekokratSPOSÓB UKŁADANIA
- Układanie ekokrat należy rozpoczynać od narożnika wykonywanej nawierzchni.
- Ekokraty należy układać rzędami, zachowując jednolity kierunek montażu na całej powierzchni,
- Podczas układania należy kontrolować ustawienie elementów tak, aby zaczepy były skierowane w kierunku układania kolejnych krat.
- Poszczególne rzędy należy prowadzić równo, z zachowaniem właściwego wzajemnego spasowania modułów.
- Przy dopasowaniu nawierzchni do krawędzi wykonaj docinki.
- Przy krawędziach należy pozostawić luz dylatacyjny od 3 do 5 cm.
- W trakcie montażu zaleca się mieszanie elementów z różnych palet, co pozwala ograniczyć widoczność ewentualnych różnic wymiarowych i kolorystycznych.
- Układanie należy prowadzić przy temperaturze zewnętrznej wyższej niż +10°C.
- Po ułożeniu nawierzchnia z ekokrat powinna znajdować się na tej samej wysokości co nawierzchnie sąsiednie.
- Po rozłożeniu ekokrat dopuszcza się ich delikatne dogęszczenie zagęszczarką mechaniczną z płytą gumową
Rysunek 2 Kierunek układania ekokratDYLATACJA
Rysunek 3 Dylatacja przy krawężniku- Przy krawężnikach, obrzeżach i innych krawędziach należy zachować dylatację minimum 3 cm.
- Dylatacje należy wypełnić piaskiem.
- Ze względu na właściwości tworzywa i jego rozszerzalność cieplną zaleca się zachowanie odstępu nawierzchni od elementów stałych.
- W przypadku dużych powierzchni zaleca się wykonywanie dylatacji pośrednich co około 15 m.
- Przy wykonywaniu docinek przy krawędziach należy uwzględnić pozostawienie wymaganej szczeliny dylatacyjnej.
- Powierzchnie drogowe i parkingowe zaleca się oddzielać za pomocą krawężników.
- W przypadku większych powierzchni zastosowanie krawężników jest zalecane również w celu zabezpieczenia nawierzchni przed przemieszczaniem się i zapewnienia jej stabilności.
- Nawierzchnia z ekokrat powinna być wykonana na tej samej wysokości co sąsiadujące nawierzchnie, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganych odstępów od elementów stałych.
PODBUDOWA
Rysunek 4 Sugerowane warstwy podbudowy- Podbudowę należy dobrać indywidualnie do rodzaju nawierzchni, przewidywanego obciążenia, natężenia ruchu oraz warunków gruntowo-wodnych podłoża.
- Grunt rodzimy powinien zostać odpowiednio przygotowany, wyprofilowany oraz zagęszczony przed wykonaniem kolejnych warstw konstrukcyjnych.
- Podłoże pod nawierzchnię nie powinno zawierać stojącej wody, a w przypadku gruntów słabo przepuszczalnych należy zastosować odpowiednie rozwiązania drenażowe.
- Konstrukcja podbudowy powinna zapewniać równomierne i stabilne podparcie nawierzchni na całej jej powierzchni.
- Warstwy podbudowy należy wykonywać z materiałów odpowiednich do przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego oraz układać i zagęszczać warstwami.
- Podbudowa powinna ograniczać ryzyko powstawania kolein, osiadania, deformacji oraz przemieszczeń nawierzchni w czasie eksploatacji.
- W przypadku gruntów słabonośnych, pylastych, ilastych, podmokłych lub narażonych na wypłukiwanie drobnych cząstek należy przewidzieć zastosowanie warstwy separacyjnej, np. z geowłókniny.
- Podbudowa powinna zapewniać prawidłowe warunki wodne w konstrukcji nawierzchni, w szczególności poprzez umożliwienie odpływu lub infiltracji wody oraz ograniczenie jej zalegania w warstwach podbudowy.
- Grubość poszczególnych warstw podbudowy należy przyjmować zgodnie z projektem, z uwzględnieniem funkcji nawierzchni oraz przewidywanych obciążeń eksploatacyjnych
WYPEŁNIENIE NAWIERZCHNI
- Po ułożeniu ekokraty należy niezwłocznie wypełnić jej klastry ziemią urodzajną lub humusem przeznaczonym pod trawniki.
- materiał wypełniający powinien zostać rozprowadzony równomiernie na całej powierzchni, tak aby wszystkie komórki zostały dokładnie wypełnione,
- Należy stosować podłoże o dobrej przepuszczalności i właściwościach odpowiednich do zakładania trawnika.
- Poziom wypełnienia powinien uwzględniać naturalne osiadanie ziemi po podlaniu i w trakcie eksploatacji.
- Po wypełnieniu krat należy wykonać równomierny obsiew mieszanką traw odpowiednią do przeznaczenia nawierzchni.
- Po wykonaniu obsiewu nawierzchnię należy podlać i utrzymywać podłoże w stanie wilgotnym do czasu uzyskania prawidłowych wschodów.
- Do czasu pełnego ukorzenienia trawy nawierzchnia nie powinna być użytkowana.
- W okresie eksploatacji należy na bieżąco uzupełniać ewentualne ubytki ziemi oraz wykonywać dosiew trawy w miejscach przerzedzeń.
WARUNKI I BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA NAWIERZCHNI
W trakcie eksploatacji nawierzchni należy przestrzegać następujących zasad:
- nie dopuszczać do pozostawiania komórek ekokrat niewypełnionych lub niedostatecznie wypełnionych;
- ścianki ekokrat muszą pozostawać stale zabezpieczone przez odpowiednie wypełnienie, gdyż ich odsłonięcie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych;
- brak wypełnienia, częściowe wypełnienie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych elementów nawierzchni oraz pogorszenia warunków użytkowania
- wszelkie ubytki materiału wypełniającego, lokalne zapadnięcia oraz uszkodzenia mechaniczne nawierzchni należy usuwać i uzupełniać na bieżąco;
- nie należy eksploatować nawierzchni w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem ani dopuszczać do obciążeń przekraczających wartości przyjęte w dokumentacji projektowej;
- nie dopuszczać do przesuszenia nawierzchni trawiastej, w szczególności w okresie wstępnego ukorzeniania się trawy oraz podczas użytkowania w warunkach wysokich temperatur;
- podlewanie nawierzchni trawiastej należy prowadzić w sposób dostosowany do warunków atmosferycznych, unikając podlewania w pełnym nasłonecznieniu;
- dla terenów zielonych, w których wypełnienie stanowi trawa, nie należy dopuszczać do nadmiernie intensywnej eksploatacji nawierzchni;
- przed rozpoczęciem użytkowania nawierzchni trawiastej należy upewnić się, że gleba została właściwie ustabilizowana, a system korzeniowy trawy osiągnął odpowiedni stopień rozwoju;
- stosowana mieszanka traw powinna być dostosowana do przewidywanych warunków użytkowania i charakteryzować się wolnym wzrostem, odpornością na temperatury, niskimi wymaganiami glebowymi oraz mocnym i głębokim systemem korzeniowym, zapewniającym wysoką odporność na niekorzystne warunki glebowe i okresowe niedobory wody.